Reis naar Nepal – De opvallende kleinigheden

door | mrt 9, 2019 | Fotografie, Nieuws

Vriendelijk volk

Lopend door de straten van Kathmandu is één van de opvallendste dingen dat (bijna) iedereen super vriendelijk is en je begroet met een lieve “Namasté”. Als ze proberen een gesprekje met je aan te gaan, zijn ze altijd geïnteresseerd in waar je vandaan komt en hoe lang je in Nepal blijft en wat je van hun land vindt.

Vaak wordt ook met een fluisterende stem gevraagd of je misschien hasjiesj of wiet wilt. Af en toe een opdringerige straatverkopertje die probeert je wat aan te smeren, een taxi chauffeur die je probeert om in zijn auto te krijgen. Er lopen ook veel mannetjes rond met een Sarangi (soort viool uit Nepal) en willen of dat je geld geeft voor hun optreden of dat je hun viool koopt.

Bovenop de toetergeluiden van de velen auto’s, brommers, motoren en ander vervoer wat er rijdt het hoor je het heerlijke geluid van het ongegeneerde keel schrapen, neusophalen en het trotse resultaat naast hun neer te deponeren.

Misschien proberen ze hiermee te zorgen dat het vele stof van de straat vast blijft liggen. En dat is het volgende punt wat behoorlijk opvalt. Het stof. Nu ik hier terwijl ik dit schrijf bij de klimhal zit te typen voel ik het stof onder mijn vingers erger en erger worden. Zodra je op wegen komt waar de weg niet goed is, vol met kuilen, gruis en meer, zie je op de huizen langs de rand van de weg een dikke laag met dit “stof” 

Het verkeer

Wat ook opvallend is, is het verkeer. Alles gaat hier dwars door elkaar en langs elkaar heen, waarbij veelvuldig gebruik wordt gemaakt van de claxon. Normale claxons bij auto’s en motoren, maar bij de bussen en vrachtwagens is er een arsenaal aan verschillende variaties van toeters en bellen. Zodra er een opstopping is, proberen de kleine taxi’s en tweewielers zich overal tussendoor te manoeuvreren. En deze opstoppingen willen nogal eens voorkomen bij een verkeersknooppunt (wat lijkt op een rotonde waarbij iedereen maar door elkaar heen gaat), of zodra de kuilen zo diep zijn en veelvuldig, dat er met maar 5 a 10 kilometer per uur doorheen gereden kan worden. Door de winkeliers die langs de straten zitten worden de straten in het droge seizoen nat gehouden zodat ze hun artikelen minder stofvrij hoeven te houden, wat het allemaal weer heel modderig maakt.. Bah.

De huizen en bewoners

De huizen hier zijn ook opvallend. In de centra van Nepal zoals Thamel, ziet het er allemaal wel mooi uit. Van ouderwetse uit hout gesneden gevels, tot super nieuwe betonnen huizen. Maar zodra je een beetje in de buitenwijken komt, of langs de weg van Kathmandu naar Chitwan zie je veel zelfbouwhuisje van leem of van metalen golfplaten. Er is geen stromend water in huis, dus wassen, de was, afwas wordt allemaal gedaan bij een algemene kraan. Maar als je dan ziet hoe sommige vrouwen / meisje eruit zien.. In super mooie Hindoestaanse kleding en vol in de make-up. Je begrijpt gewoon niet hoe ze alles zo mooi houden met de beperkte middelen die ze hebben. Ook hoor je deze mensen totaal niet klagen, maar nodigen je eerder nog uit om binnen te komen en mee te eten.

Het toilet is een simpel hokje. In vele huizen kan je op het toilet niet het WC papier doorspoelen omdat de riolering dit dan niet aankan. Gebruikelijk is ook hier om je billen niet te vegen maar te spoelen. Toch hangt er vaak wel toiletpapier bij het toilet. In dat geval dien je dan het papier (net als in Griekenland) in een prullenbakje te deponeren.

Op de afbeelding is niet echt een toilet te zien, maar dit is een tussenstop tijdens de busreis. Dit is dan de plaspauze, maar wel met de befaamde franse toilet (dus hurken!)

Naast deze toiletten waarvan het riool aan de achterkant van het gebouw gewoon de vrije ruimte heeft staat links en rechts eettentjes… Geef mijn portie maar aan fikkie!

Bekabeling

De bedrading, elektra, telefoon etc. loopt bovenlangs de straten en ziet er uit als een ongecontroleerde bende (wat het ook is).

Zodra ergens geen stroom meer is, gaan ze niet de kluit nazoeken, maar trekken ze een nieuwe kabel. Ook als ze deze kabels trekken, zetten ze een standaard metalen ladder tegen de paal op, wat super geaard is… (best wel schokkend..)

Dit zie je niet alleen op straat, maar ook binnenshuis. Elke kabel wordt op de meest rare manier aangesloten. De stroomaansluitingen in de muur en schakelaars zitten bijna nooit goed vast. Als je je stekker in het stopcontact steekt valt ie negen van de tien keer er weer uit..

Zo zijn er nog veel meer dingen die mij hebben doen verbazen, zoals het hadden vasthouden tussen jongens terwijl verder contact tussen de verschillende sekse niet gewaardeerd wordt. Alle gebruiken binnen het hindoegeloof. Zoals koekjes neerleggen voor de honden die over straat lopen, rijst, bloemtjes bij de deuren en ramen strooien, allerlei ritueeltjes bij de goden en meer. In het begin bleef ik aan Douwe vragen waarom ze dat allemaal doen, maar de hindoe hebben zoveel goden dat je het bijna niet kan uitleggen allemaal, laat staan onthouden.

error: Alert: Content is protected !!

Pin It on Pinterest